Posted by: neking | December 14, 2010

ေမြးေန႔

ေျပာရရင္ဒီေန႔ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႔ပါ။

မွတ္မွတ္ရရေမြးေန႔အတြက္ဘာမွစိတ္ကူးမရိွဘူး။အရင္ကတည္းကလည္းေမြးေန႔အတြက္ဒီေလာက္

စိတ္ထဲမထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ဒီေန႔မွာေတြးမိတာေတြရိွတယ္။ပထမကိုယ့္မိဘႏွစ္ပါးေပါ့။

အသက္ေတြႀကီးလာေတာ့ရင္ထဲမွာရိွေပမယ့္ေတြ႔ရင္ေျပာမထြက္ခဲ့တဲ့စကားေတြအမ်ားႀကီးပါ။

ဥပမာ..အရမ္းကိုလြယ္ကူလြန္းတဲ့….ေဖေဖနဲ႔ေမေမကိုသားအရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။

ကြ်န္ေတာ္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ကြ်န္ေတာ့္ကိုေမြးထုတ္ၿပီးႀကီးျပင္းေအာင္ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့လို႔

ဒီအရြယ္၊ဒီအသိဥာဏ္ရခဲ့တာပါ။ေမြးမိခင္နဲ႔ေကြ်းဖခင္တို႔ရဲ႕ေမတၱာကို…မွန္းဆရိွခိုးကန္ေတာ့ပါတယ္။

ဒီေခတ္ႀကီးမွာလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔.ရွင္သန္ေနထိုင္ဖို႔နဲ႔ရပ္တည္မွုအမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္ရုန္းကန္ရတာက

ပင္ပန္းဆင္းရဲလြန္းပါတယ္။ဒါကိုစိန္ေခၚမွုလုပ္ၿပီးလူတစ္ေယာက္အျဖစ္ရွင္သန္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့

အေဖနဲ႔အေမကိုေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္လို႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။

………..

ဒုတိယကဆရာသမားေတြေပါ့..ျမင္ဆရာ၊ၾကားဆရာ၊သင္ဆရာအကုန္လံုးပါပဲ။ဒီအသက္အရြယ္မွာ

ရပ္တည္မွုတစ္ခုနဲ႔ယံုၾကည္မွုတစ္ခုရေအာင္..ပညာသင္ေပးခဲ့တဲ့သမားအားလံုးကိုရိုေသစြာဂါရ၀ျပဳပါတယ္။

ဆရာေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔အမွတ္တရေတြအမ်ားႀကီးေတာ့မရိွပါဘူး။တတိယအေနနဲ႔ကေတာ့ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕

အေပါင္းအသင္းေရာင္းရင္းေတြပါ။ဘ၀ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မွုအစိတ္အပိုင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာသူတို႔မရိွပဲမျဖစ္လာႏိုင္ပါဘူး။

စိတ္ဓာတ္က်လို႔အားေပးႏိုင္တာထက္..သူတို႔ရိွလို႔…အားတက္ေနတာမ်ိဳးကိုပိုႀကိဳက္ပါတယ္။

ေသအတူခင္မကြာရိွႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားၾကတာေပါ့ကြာ။

………..

စတုတၳအေနနဲ႔ေက်းဇူးတင္ရမွာ..ကြ်န္ေတာ့္အနားမွာတသက္လံုးရိွေနေပးႏိုင္မယ့္သူတစ္ေယာက္ေပါ့။

နားလည္မွုတစ္ခုနဲ႔ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ႀကီးတစ္ခုလံုးတည္ေဆာက္ဖို႔လိုအပ္တဲ့ခြန္အားေတြသူ႔ဆီကရပါတယ္။

ဘ၀ရဲ႕ခက္ခဲတဲ့အပိုင္းေတြမွာ..သူကေဘးမွာရိွေနတတ္ပါတယ္။သူ႔ရဲ႕အားေပးမွုကိုအၿမဲတမ္းလိုအပ္ပါတယ္။

………..

ဒီႏွစ္မွာဘေလာ့ကိုလံုး၀လွည့္မၾကည့္ျဖစ္ပါဘူး။ပိုစ့္ေတြလည္းမေရးျဖစ္ပါဘူး။သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕

ဘေလာ့ေတြေတာ့မွန္မွန္သြားလည္၊သြားဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ေကာ္မန္႔ကိုမလိုအပ္ပဲမေပးခ်င္၊စာရိုက္ရမွာပ်င္းတဲ့

ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့အားလံုးေသာဘေလာ့ေတြမွာေျခရာမခ်န္ထားခဲ့ႏိုင္ပါဘူး

ဒါေပမယ့္သူတို႔ရဲ႕စာေလးေတြကရင္ထဲမွာရိွေနတတ္ပါတယ္။ အျပင္မွာေတြ႔ရင္လဲ..အေတာ္ေဖာ္ေရြၿပီး

ခင္ဖို႔ေကာင္းတဲ့သူေတြပါ။တခါတေလအလုပ္ေတြမ်ား.စိတ္ေတြရွုပ္ေနလို႔…မပါ၀င္ျဖစ္ခဲ့တဲ့စုေပါင္း

အလွဴေတြ၊ပြဲေတြအတြက္စိတ္မေကာင္းပါဘူး။အားလံုးေနေကာင္းက်န္းမာပါေစလို႔ဆုေတာင္းပါတယ္။

ပံုမွန္ဆိုကြ်န္ေတာ္ဏီ(န္)ကင္းကကဗ်ာေတြ၊စာတိုေပစေတြေရးဖို႔၀ါသနာပါတယ္။ဒီေန႔ေတာ့ဘယ္

ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာမွထည့္လို႔မရတဲ့စာေတြေရးေနတယ္မထင္ပါနဲ႔ေတြးမိတာနဲ႔ေရးခ်င္တာဒီအတိုင္း

လက္တန္းခ်ေရးေနတာပါ။စိတ္ထဲမွာရိွတာေတြေပါ့။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ေတာ့ကိုယ့္ေမြးေန႔ေလး

မွာေပ်ာ္ေနပါတယ္။ ဘ၀ရဲ႕သံုးပံု.ပံု တစ္ပံုေသာသက္တန္းကိုျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ အခ်ိန္ေတြမက်န္ေတာ့ပါဘူး

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့လူတစ္လံုးသူတစ္လံုးျဖစ္ၿပီလို႔…မထင္ေသးဘူး..အားလဲမရပါဘူး..။

………..

အခ်ိန္ေတြလည္းျဖဳန္းတီးေနမိပါတယ္။ မေကာင္းတာေတြမလုပ္မိတာ.၊မျဖစ္တာပဲ…ကံေကာင္းတယ္

ေျပာရမယ္။စာလာဖတ္ျဖစ္ရင္လဲ..လာဖတ္တဲ့စာဖတ္သူကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေအာက္မွာေတာ့..လတ္တေလာနားေထာင္ျဖစ္ၿပီးအရမ္းႀကိဳက္ေနတဲ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္တင္ေပးထားပါ

တယ္။ကိုယ့္ဘ၀အေျခအေနနဲ႔လည္းကိုက္ေနတာကိုး….အခ်ိန္ေတြမျဖဳန္းပါနဲ႔ဗ်ာ..

………..

Posted by: neking | October 21, 2010

ဗ်တ္ေစာင္းဘာသာေဗဒ

လမ္းျခမ္းအ၀ါကို ျမင္လို႔
ေကာင္းကင္ကို မျမင္လိုက္ဘူး
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
ရြာရိုးကိုးေပါက္ေ၀းခဲ့မိတယ္။

ေကာင္မေလးေရ
ငါ့ရဲ့ အေမတစ္၀က္ ေဆာင္းရာသီတစ္၀က္ ေကာင္မေလးေရ
ငါ့ကိုကယ္ပါ။

ငါ့ကိုကယ္တင္တယ္လို႔သေဘာမထားဘဲ
ငါ့ကိုပဲ ကယ္ပါ
မင္းရဲ႕အျဖဴတစ္၀က္ရဲ႕ အျဖဴတစ္၀က္ေလာက္
ငါ့ကို ဆြတ္ေပးပါ။

ရင္ဘတ္က ၾကယ္ေငြ႕ေတြျဖာက်လာတဲ့အထိ
ငါပြင့္ပစ္လိုက္ခ်င္လို႔ပါ။

ဆရာတာရာမင္းေ၀

ဒီေန႔အားအားရိွေနလို႔..(တကယ္ေတာ့မအားပါ…အားျဖစ္ေအာင္ကို.ေတာ္ေတာ္ေလ့က်င့္ထားတာပါ)ကြ်န္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့
စာေတြ.အသံုးအႏွုန္းေတြေရးတဲ့ ကို Zephyr ဘေလာ့ထဲကို၀င္…ၿပီး..ရိွရိွသမွ်ပို႔စ္ေတြကိုသိမ္းႀကံဳးဖတ္ေနမိတာ….
တခါတေလ…ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့စာေတြေရးတဲ့ဘေလာ့ေတြဆိုဒီလိုမ်ိဳးကိုအကုန္ဖတ္တတ္တာ…ကြ်န္ေတာ့္အက်င့္.
အားလံုးကိုနားလည္ဥာဏ္မွီတယ္ေတာ့မထင္နဲ႔….တႏွင့္တပိုးခံစားပါတယ္…ဗဟုသုတေတြကိုမွတ္သားပါတယ္..
(ေမ့သြား…နားမလည္လဲ…ေနာက္တစ္ေခါက္ေပါ့ဗ်ာ…)
ဒီကဗ်ာေလးတင္ထားတဲ့ပို႔စ္ေလးအေရာက္..ရင္ထဲမွာလိွုက္တက္လာလို႔ပါ။ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာခံစားေနရတာေတြနဲ႔
ထပ္တူက်ေနလို႔ (ဘယ္လိုလဲေတာ့မေမးနဲ႔.ကြ်န္ေတာ္လဲမရွင္းျပတတ္)

အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အတိုင္းပဲ…(ဘယ္သူကသိမွာမို႔တုန္း)ကြ်န္ေတာ္စာေတြ၊ႀကံဳရာက်ပန္းေတြမေရးျဖစ္တာၾကာၿပီ။
ေရးဖို႔အခ်ိန္မရိွသလို၊ေရးႏိုင္တဲ့စြမ္းအားလဲမရိွ။ေတာ္ေတာ္တုံးတာပဲ..ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဒီလိုပဲမွတ္ေက်ာက္တင္ပစ္လိုက္တယ္။
ဒိုမိန္းလဲခ်ိန္းလိုက္ေတာ့သူငယ္ခ်င္း၊မိတ္ေဆြဘေလာ့ဂါေတြလည္း…လမ္းမွားၿပီး၊မ်က္စိလည္ၿပီးေတာ့ေတာင္မေရာက္ေတာ့တာ..
သူတို႔မေျပာပါနဲ႔.ကိုယ္တိုင္ေတာင္ေရးထားတဲ့စာေတြသိမ္းထားမယ္ဆိုလို႔သာဒီ wordpress ထဲ၀င္တင္ထားရတယ္…
တခါတေလ..ကိုယ့္လိပ္စာေတာင္ကိုယ္ေမ့ေမ့ေနတတ္တာ…။အဲ…မႀကီးေကာင္းကင္ျပာလိုေတာ့…စကား၀ွက္ေမ့မေနဘူး.
(ရိွရိွသမွ်အေကာင့္အားလံုးကို…ဒီတစ္ခုပဲသံုးေနတာကိုး…ဘယ္ေမ့မလဲ..)…အင္ေဖာ္ေမးရွင္းတက္ကေနာ္ေလာ္ဂ်ီေခတ္ထဲမွာ
စကား၀ွက္ကိုဒီလိုမေပးသင့္ဘူးဆိုတာသိေပမယ့္….ကြ်န္ေတာ့္လိုလူမ်ိဳးမရွားဘူးဆိုတာ…ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔တစ္သန္းေၾကးေလာက္…
(ဆရာနီကိုရဲစကားလံုးပါ)..ေလာင္းလိုက္ခ်င္ရဲ႕။..ေျပာစရာမရိွရင္..ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္စကားေျပာတတ္လားခင္ဗ်…
ကြ်န္ေတာ္လဲေျပာပါတယ္..ဒါေပမယ့္ဒီေကာင့္အေျခအေနႀကီးကိုသိသိရက္နဲ႔ေ၀ဖန္ရတာ..စိတ္ေတာ့မေကာင္းဘူး…..။
ႏွလံုးသားသန္႔မွ…ကဗ်ာေရး..(တကယ္ေတာ့စာတိုေပစ)..မယ္..စာေတာ့ဖတ္ျဖစ္တယ္…အေပၚကေျပာပဲအားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုးကိုသတိရတယ္ဗ်ာ…လာလည္တဲ့သူေတြအတြက္… C-Box လဲဘယ္လိုထည့္ရမလဲမသိလို႔…မထည့္ေပးႏိုင္ေသးပါ
သင္အာသီသရိွရင္ေတာ့…ကြန္ပဲပစ္ေပါ့ဗ်ာ…

ေလးစားစြာျဖင့္
ဏီ(န္)ကင္း

Posted by: neking | March 20, 2010

ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း

အလင္းေရာင္သာပါပဲ…
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာရိွေနမွာလား…
ဒီေကာင္ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတာပါ…
သို႔ေသာ္….ေပးကမ္းမွသာရမွာ…
…………………………………..
ၾကင္နာျခင္းေလးေတြ…
ခံစားတတ္ေပမယ့္…
နားလည္မွုေတြသာမရိွရင္..
ငါနဲ႔သူေ၀းလႊင့္သြားမွာ

…………………………………..

အစြဲအလမ္းတခုကိုသာ…
ငါမက္ေမာေနရင္…
ငါ့ေျပာစရာေတြဟာ…
မင္းနဲ႔ပဲ…သက္ဆိုင္သြားမွာ

…………………………………..

မွားယြင္းမွုေတြဆိုျပန္ရင္လဲ…
ေခါင္းမာတာထက္…
မႏွစ္ၿမိဳ႕ဘူးလို႔မဆိုခ်င္ပါဘူး..
ငါေက်နပ္မွာ….

…………………………………..

တည္ရာတခုကိုရွာႀကံေနရင္း..
ထီေပါက္တဲ့လက္မွတ္ေပ်ာက္သြားရင္
တန္ဖိုးတခုနဲ႔..အခ်ိန္တခုအတြက္…
ငါရင္းလိုက္မယ့္ရင္ဘတ္တျခမ္း…
သူတကယ္သိမွာလား.

…………………………………..

အမုန္းေတြကိုသာ
ယူလာသူမွအျပစ္မဟုတ္ပါဘူး..
လက္ခံသူမွာကလဲ..ခ်ိဳ႕တဲ့မွုေတြနဲ႔ပါ..
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္…ငါရွင္သန္ေနရဦးမွာပါပဲ….

…………………………………..
အဆက္အစပ္ေတြကေတာ့မိခ်င္မွမိမယ္…

အၾကမ္းစားပံုစံခြက္တခုပါပဲ.

ေလးစားစြာျဖင့္

…………………………………..

ဏီ(န္)ကင္း

Posted by: neking | February 24, 2010

သြားသင့္သည္

ခရီးရဲ႕အစမွာ..ဘယ္လိုလိုက္ကာေတြခ်ထားမွန္း

ငါတို႔မသိဘူး.ေသခ်ာတာကေပ်ာ္တယ္

ေနရာ၊အခ်ိန္၊ရာသီေျပာင္းလဲမွုေတြက.ငံ့လင့္ႀကိဳဆိုပါတယ္

အသြားမေတာ္တာေတြခဏေလးျဖစ္ျဖစ္ေမ့လိုက္.

၉ေယာက္ျဖစ္ေနရင္ေမာင္ေက်ာက္ခဲကိုပါေခၚလိုက္.

တဆစ္ခ်င္းခ်ိဳးခ်ေနတယ္.မာယာေတြမပါဘူး.ဒါေပသိ.မတ္ေစာက္တယ္

ေၾကာက္စရာကအမွန္မွာမရိွဘူး.ေအးစက္စက္နဲ႔မို႔.မသိစိတ္ကရြံ႕ေနတာ

ေသခ်ာခ်င္ရင္ေတာ့ကိုယ္တိုင္သြားထိုင္ေနမွရမယ့္.ေနရာတစ္ေနရာ

ေလာကႀကီးဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္.ေက်ာတခင္းစာပဲငါတို႔နဲ႔သက္ဆိုင္တယ္

အထိအေတြ႔ေတြကရင္းႏွီးပါတယ္.”အယ္….သူတို႔ေျပာေနတာငါသိတဲ့စကားပဲ”

ေပါ့က်ေလးတစ္ခြက္နဲ႔ငါတို႔မနက္ျဖစ္ခဲ့တယ္

အလွဴခံသူေတြစိတ္ညစ္ေနမွာလား.မသိဘူး.ငါတို႔မသိက်ိဳးကြ်န္ေတြျပဳလို႔ေလ.

တတ္ႏိုင္ဘူး.ရည္မွန္းခ်က္တေနရာအတြက္ၾကားမွာ.ျဖဳန္းတီးမွုေတြကို

ငါတို႔မလိုလားဘူး…

တည္ေနရာမွာေအးခ်မ္းတယ္.ဒီေနရာမွာၿငိမ္းခ်မ္းတယ္.

ငါတို႔အၿမဲသာဘာ၀နာပြားႏိုင္ရင္ေကာင္းရဲ႕

အပန္းေျဖႏိုင္တယ္.အဆန္းေတြေတြ႔ႏိုင္တယ္.

ေဟာဒီမွာဆတ္၊ေခ်၊ေတာေၾကာင္၊ယုန္

အကုန္သာၾကည့္.ရဲရင္ေတာ့စား…ေဟာဟိုနားက.

အမႀကီးေဆးအလကားလိမ္းသြားပါလား“…တဲ့

ေတာင္အျမင့္ႀကီးမွာလဲမာနေတြနဲ႔ပါလား.

ဒဏ္ရာေတြလည္းအလိမ္းလိမ္း.လူေတြစည္းကမ္းမရိွၾကဘူး

ပလပ္စတစ္အမိွုက္ေတြမ်ားမ်ားလာတယ္

စကားမစပ္ေျပာရရင္ေတာ့.ဖုန္ထူ၊ေနပူ၊ေရဆာတယ္

ႏွာသီး၀ထိတဲ့ေလသာမေအးျမရင္.အပန္းေတြႀကီးကုန္ေတာ့မယ္..

ျဖတ္ေက်ာ္တယ္ဆိုတာထက္..(မရိုမေသ)..*င္ကုန္းသာတက္ၾကရပါတယ္.

ေမာတယ္၊ပန္းတယ္၊လန္းတယ္၊ဆန္းတယ္…

ရိုက္ပါဟဲ့…ခ်ိန္ပါဟဲ့..ေန၀င္တာေတြမသိေလာက္ေအာင္ေပါ့

အခ်ိန္ေပါင္းနာရီေတြေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ့တယ္…ဒါေပမယ့္

ငါတို႔မလံုေလာက္ဘူးလား…

ၾကြားတ၀ံ့၀ံ့နဲ႔ေျပာခဲ့တယ္…ေတာင္ကိုးလံုးအဆံုးကိုသာၿဖိဳမယ္တဲ့

တကယ္တမ္းေရတံခြန္တေၾကာေတာင္.မစဥ္းစားရဲခဲ့ဘူး

ဟိုး၁၀ႏွစ္ေလာက္က၀ါးကိရိယာေတြကိုေတာ့အလြမ္းသား

မခ်စ္ရင္ပစ္မယ္.ေယာကၡမႀကီးကိုၿဖိဳမယ္..ဘာညာေပါ့..

အားလံုးကအျပန္လက္ေဆာင္ေတြ.ယိုစံုေတြလည္းပါရဲ႕

ဒီတေခါက္ေတာ့..

ေတာင္ေ၀ွးတလက္ေတာင္မထိေတြ႔လိုက္ရပါဘူး

ေအာ္.လူႀကီးေတြဖူးႏိုင္ၾကၿပီ..ေဘးဘီၾကည့္ၿပီး

မေၾကာက္တတ္.ေသြးမတက္ၾကဘူးဆိုရင္ေပါ့ေလ

ရဟတ္ယာဥ္ကြင္းေတြလဲအခန္႔သားခင္ဗ်.

အျပန္လား….သြားလမ္းသာလို႔ျပန္လမ္းသန္႔ပါတယ္.

မွဲ႕ရွင္ဘုရားနဲ႔ေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာင္ၾကည္ညိဳခြင့္ထပ္ရတယ္

လြမ္းသလားမေမးပါနဲ႔..အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲအိမ္ျပန္ေရာက္ၾကစၿမဲပဲေလ

ဒါေပသိ.ငါကကိုပိုလြန္က်ဴးရတာပါ.သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ

အေ၀းႀကီးပါ.မိုင္ေပါင္းက တစ္ေထာင့္နဲ႔ႏွစ္ရာ

ကဲပါ…

အတၱေတြနဲ႔မာနေတြကိုခဏေလာက္ေမ့လိုက္ၾကရေအာင္.

တည္ၿမဲတဲ့သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ေမတၱာမ်ားမ်ားထားၾကည့္ပါ

ၿငိမ္းခ်မ္းမွုေလးေတြနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြရိွပါလိမ့္မယ္

ငါတို႔တခါအို၊နာ၊ေသရဦးမယ္ေလ.

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့…

ေနာက္တစ္ေခါက္သံသရာေလး.ဒီနားကိုထပ္လည္ပါဦး…လို႔

ဏီ(န္)ကင္း (က်ိဳက္ထီးရိုးအမွတ္တရ)

Posted by: neking | February 5, 2010

လင္းေခးသို႔အ၀င္

ေတးသံရွင္ကိုဘိုျဖဴဆိုထားတဲ့သီခ်င္းေလးပါ။ပထမဦးဆံုးနားေထာင္မိလိုက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီးတသသနဲ႔

နားေထာင္တိုင္းမ၀တဲ့သီခ်င္းေလးပါ။သံစဥ္ေအးေအးေလးနဲ႔၀င္ၿပီးဂရုဏာသံအျပည့္နဲ႔အဆိုရွင္ကိုဘိုျဖဴက

သီဆိုေပးထားတာပါ။ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ပါပဲ။သီခ်င္းအေၾကာင္းအရာေလးကေတာ့..နယ္ေ၀းတေနရာကေနၿပီး

မိမိရဲ႕ေမြးရပ္ဇာတိကိုျပန္လာသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေမြးရပ္ေျမျပန္တဲ့အခါေတြႀကံဳခံစားမွုကိုေဖာ္ေဆာင္ထားပါတယ္။

ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္း(ရွမ္းျပည္ေပါ့ဗ်ာ)ေတြရဲ႕အေငြ႔အသက္ေတြနဲ႔ေမြးရပ္ေျမကအေပါင္းအသင္းေရာင္းရင္းေတြ

နဲ႔ေတြ႔ဆံုေပ်ာ္ပါးၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ.။ကြ်န္ေတာ္ေရးထားတာေတြကိုပဲဖတ္လို႔ကေတာ့သီခ်င္းရဲ႕အႏွစ္ကိုကိုင္ဆုပ္မိမယ္မထင္ဘူး။

ရသေပၚလြင္ေအာင္လဲမေရးသားမစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါဘူး။ဒီေတာ့သီခ်င္းေလးကိုသာနားေထာင္လိုက္ပါေနာ္။ညာဘက္က

Play list ရဲ႕ပထမဆံုးအပုဒ္မွာထည့္ေပးထားပါတယ္။ Play Buttonေလးႏိွပ္ၿပီးနားေထာင္ပါဗ်ာ။

……………………………………………………………………………………………………………………………………….

သိပ္မၾကာခင္မွာကြ်န္ေတာ္အိမ္ခဏျပန္ရမယ္။တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ေ၀းေနခဲ့တဲ့ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ကို

အလည္တစ္ေခါက္ေလာက္ျပန္ရမွာပါ။အိမ္နဲ႔လည္းတသက္လံုးဒီေလာက္ၾကာၾကာအေ၀းမွာမခြဲဖူး၊မေနဖူးပါဘူး။

ကြ်န္ေတာ္ကငယ္ငယ္ကတည္းကအိမ္မကပ္တဲ့လူဆိုေတာ့အိမ္နဲ႔ေ၀းေနခ်ိန္မွာအိမ္ကိုလြမ္းတာေတြကေတာ့နည္းပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ျပန္ရေတာ့မယ္၊ျပန္မယ့္အခြင့္အေရးေလးေတြရခ်ိန္မွာေတာ့အရမ္းျပန္ခ်င္ေနမိတယ္။သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြ

အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြကိုခဏခဏလိုက္ပို႔ခဲ့ဖူးတယ္။ဒီတခါေတာ့အဲဒိအေတြ႔အႀကံဳကိုကိုယ္တိုင္ခံစားေတာ့မယ္။ေပ်ာ္စရာပါပဲ။

အိမ္ျပန္ေနခ်ိန္ေတြဒီဘေလာက္ေလးကိုခဏခြဲထားရမွာပါပဲ..။ဟိုမွာက၀င္ျဖစ္မယ္မထင္ဘူး..။လာလည္သူအေပါင္းကိုလည္း

ေတာင္းပန္ပါတယ္။ျပန္လာမွအိမ္အျပန္အေတြ႔အႀကံဳေလးေတြကိုေဖာက္သည္ခ်ပါ့မယ္….

စကားမစပ္ဟိုမွာဘာေတြလုပ္သင့္တယ္၊ဘယ္ေတြသြားသင့္တယ္၊ဘာေတြစားသင့္တယ္ဆိုတာညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြအေနနဲ႔

အႀကံေပးေစခ်င္တယ္။ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းထဲ၀မ္းသာၿပီးဘာမွစဥ္းစားမရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ေလာေလာဆယ္က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူး

သြားဖို႔စီစဥ္ထားပါတယ္။တျခားလုပ္သင့္တဲ့ကိစၥေလးေတြကိုလမ္းညႊန္ေပးပါဦးခင္ဗ်ာ…

ဏီ(န္)ကင္း

Posted by: neking | January 27, 2010

ဇန္န၀ါရီ..၂၇

ေကာင္မေလး

မင္းဟာခမ္းခမ္းနားနားႀကီးလြမ္းမျပတတ္ပါဘူး

ေက်နပ္တယ္လို႔ဟန္ေဆာင္မေျပာတတ္ပါဘူး

တိတ္ဆိတ္မွုေတြနဲ႔သာ..ၿပိဳလဲေနမယ့္..

နတ္သမီးႏုႏုေလးေပါ့

ငါ့ေကာင္းကင္ေႀကြခ်ိန္…မင္းနဲ႔ေတြ႔ဆံုတယ္..

သိေနရက္နဲ႔ထိခိုက္မိေနတတ္တယ္..

မ်က္ရည္ေတြကေကာင္းကင္ကရြာသြန္းတာလား

ေျမျပင္အေငြ႔ပ်ံလာတာလား..မသိ

ဒါေပမယ့္.ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

မနာက်င္ေစခ်င္ဘူးကြယ္

စကားမစပ္…ငါမက္ေမာတြယ္တာခဲ့တာ.

မင္းအၿပံဳးေလးေတြေပါ့

ခပ္ဖြဖြေလးျပန္လာနမ္းလွည့္ပါ..

ငါ့ရင္ဘတ္ဟင္းလင္းႀကီးမွာ…ခင္းက်င္းၿပီးျပထားတာ…

ခပ္ျပင္းျပင္း၀ိုင္ခ်ိဳတခြက္..

အမူးေတာ့မရ..သူကရီေ၀ေ၀ရယ္..

ႀကံဳရာက်ပန္းသိကၡာဆိုတာ..ငါအခုစီးစီးျဖစ္ေနတဲ့ဖိနပ္တရံပါပဲ

……………………………………………………………………………………………………

ေလးစားစြာျဖင့္

ဏီ(န္)ကင္း

Posted by: neking | January 21, 2010

ႏွင္းနက္ဆံႏြယ္

ရင္ထဲမွာႏွင္းေတြက်ေနတယ္..

ဒါေပသိအျဖဴေရာင္မဟုတ္ဘူး

သယံဇာတႀကြယ္၀ပါတယ္ဆိုတဲ့…ငါ့ဦးေႏွာက္က

အသိတခ်က္ေပ်ာက္တယ္…

ေႀကြလြင့္ခ်က္ေတြမ်ားမွမ်ားပါလားကြယ္။

ငါနားလည္ႏိုင္တာထက္သူပိုကဲၿပီး..ထူးဆန္းတယ္

ပင့္သက္ရိွုက္တာကလြဲလို႔ငါ့ကိုခံ၀န္ထပ္မထိုးခိုင္းပါနဲ႔ေတာ့

စြဲခ်က္ေတြအတြက္ငါ့ကိုငါပဲစာတမ္းလုပ္လိုက္ပါတယ္

အနီေရာင္က်ိန္စာထုပ္ထဲမွာဘာေတြရိွမလဲငါမသိေပမယ့္

၏သည္မေရြးျမတ္ႏိုးမွုေတြနဲ႔…

အတူတကြထိုင္ခ်ဳပ္ထားခဲ့တာ

သူငါ့ရင္ထဲကိုကိုင္လွုပ္သြားခဲ့တာ.

တကယ္ပါ

ဒီေန႔ရက္မွာငါတကယ္မရိွခ်င္ခဲ့ဘူး

တခုပဲ…

ေျပာမျပတတ္ေအာင္ငါလြင့္ထြက္သြားခ်င္ခဲ့ဖူးတယ္

ေလးစားစြာျဖင့္

ဏီ(န္)ကင္း

Posted by: neking | January 14, 2010

အေလ့က်ေပါက္ပင္

ငါဟာအေလ့က်ေပါက္ပင္ေပါ့…

ေနရာေဒသနဲ႔ပတ္၀န္းက်င္မေရြး

အခ်ိန္အခါနဲ႔ရာသီမေရြး.ငါရွင္သန္ႏိုင္ပါတယ္

ဒါေပသိ.ငါဟာ

ယိုင္နဲ႔မွု၊အားငယ္မွုေတြနဲ႔ပါ၊စိတ္ပ်က္ခါးသက္မွုေတြေရာေပါ့

ကိုယ္မႏွစ္သက္.လက္မခံခဲ့ေပမဲ့လည္း

ေနသားတက်ဆိုတာႀကီးနဲ႔ေပ်ာ္ေမြ႕ေနသူ

မလိုခ်င္လို႔ပစ္ခ်ထားခဲ့တဲ့.ယိုဖိတ္မွုေတြေအာက္ဓားစားခံအျဖစ္နဲ႔

ေနရာ၊က်ရာမွာေပ်ာ္ေနတတ္သူ

ပိုင္ဆိုင္ျခင္းဆိုတာဘာလဲငါမသိဘူး

လိုက္ဖက္ညီျခင္းဆိုတဲ့စကားလံုးငါ့အတြက္မဟုတ္ဘူး

ငါဟာ.

အခိုက္အတန္႔တစ္ခုစာအတြက္ပဲေမာက္မာၾကြား၀ါခြင့္ရိွေနသူ

ျခစားေနတဲ့ငါ့ရဲ႕ေမြးရာပါမာနေတြကို

အေရာင္ေတြခြ်တ္ခြ်တ္ၾကည့္ေနမိတာ.

ငတ္မြတ္မွုေတြေလာက္ေတာင္သူတို႔…တန္ဖိုးမရိွ.အသံုးမက်ေတာ့ဘူးေလ

ငါ့ေႏြေတြကတျခားသူေတြထက္ပိုပူေလာင္ခဲ့လည္း

တမိုးလံုးခ်ဳံးခ်ံဳးခ်ၿပိဳလဲသြားတာေတာင္..ငါတံုနိဘာေ၀လုပ္တတ္ခဲ့လည္း

အသည္းကြဲရာသီေတြအထပ္ထပ္ေပးဆပ္ကာျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့လည္း….

တကယ္ေတာ့…ငါဟာအေလ့က်ေပါက္ပင္……..တစ္ပင္ပါပဲ

……………………..

……………………..

ေလးစားစြာျဖင့္

ဏီ(န္)ကင္း

တကယ္ဆိုခံစားတတ္တဲ့လူေတြပါပဲ။ေပ်ာ္သူေတြရႊင္ျမဴးသလို၊၀မ္းနည္းသူေတြငိုေႀကြးေနတယ္။

သတိတရရိွတယ္တဲ့…။ငါေက်နပ္ပါတယ္။ပ်င္းရိျခင္းအေၾကာင္းေတြကငါ့ကိုစာမေရးခ်င္ေအာင္ျဖစ္ေနတယ္။

အျခားအေၾကာင္းအခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕လဲပါမယ္ေပါ့ေလ။ရင္ထဲမွာျဖစ္တည္မွုေတြနဲ႔..က်ေရာက္ေပါက္ဖြားလာတဲ့စကားလံုးတိုင္းက

ငါ့အတြက္တန္ဖိုးႀကီးအမွတ္တရေတြပါပဲ။ကဗ်ာဆိုတဲ့အတိုင္းအတာေတြကိုမသိပါဘူး။စည္းစနစ္နမူနာေတြကိုမတတ္ပါဘူး။

ရင္ထဲကဒီအတိုင္းေရာက္ေရာက္လာတဲ့အႀကမ္းထည္ကိုဒီအတိုင္ငါခ်ျပလိုက္ပါတယ္။ခံစားတတ္ပါေစ…..

အသည္းကြဲစြာျဖင့္…..

…………………………………………………………………………………….

Read More…

Posted by: neking | January 4, 2010

ခ်စ္သူသို႕

သံေခ်းတစ္ထပ္ ရႊံ႕တစ္ထပ္မို႔

သူတို႔ရဲ႕စိတ္အတင္အခ်ကို

မင္းဘယ္လိုမွဖတ္လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး။

………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

အာေငြ႔မွုတ္သံေတြၾကားမွာပဲ

ရယ္ေမာကာတစ္ေႏြလံုးပိတ္

ကိုယ္ယဥ္ေက်းမွုနဲ႔ ကိုယ္အိပ္ပစ္လိုက္ကြယ္…

………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ခ်စ္သူေရ..

ေလာကမာယာဆိုတာ

အတီးခံရတဲ့ဗံုေတြရဲ႕ဂီတပါပဲ။

စစ္တုရင္တစ္ပြဲလံုးကို

ဆြဲေမွာက္ခံလိုက္ရေပမယ့္

ဘာၿဖစ္လဲ

၀မ္းမနည္းေၾကး

တို႔ေတြရြာသြန္းၾကရံုေပါ့

………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ယံုၾကည္ထားစမ္း

ေရခိုးေရေငြ႕ကလည္း

ပင္လယ္ကိုပစ္ေပါက္စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္တယ္ဆိုတာ။

………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ဆရာတာရာမင္းေ၀(မိုးေခါင္လို႔ တီးတဲ႔ဗံုသံ)

ဆရာရယ္…ကြ်န္ေတာ့္ကိုခြန္အားေတြေပးသနားပါဗ်ာ….ဏီ(န္)ကင္း

Older Posts »

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.